Kippen

Binnenkort is het weer lente en dan zeggen we tegen elkaar dat het zo leuk zou zijn om kwartels of kippen te houden. Dat zeggen we ieder jaar, we nemen ze nooit.

In het voorjaar staat er op zondagochtend op de markt een mevrouw met planten en kwartels. Niet klaargemaakt nee, levende kwartels. Ze springen zo leuk op en neer.  Een en al schattigheid. Nadeel is dat ze in een hok gehouden moeten worden. Dieren opsluiten, daar zijn wij niet zo van. En dat ze zo leuk op en neer springen? Vinden zij helemaal niet leuk; kwartels springen uit stress. Wel een meter hoog.

Een paar kippen op het erf dan. De eerste keer dat we het over kippen hadden keek ik onmiddellijk naar de moestuin. Ik moet de groenten al delen met slakken, mieren, ontsnapte koeien en een onbekend dier dat uit elke rode kool één grote hap neemt, kippen hoeven daar niet ook nog bij.  Roger stelde voor een mooi hek om de moestuin te zetten. Als hij die maakt, wie zal ik dan zijn om hem tegen te houden?

Het hek en de kippen zijn er niet gekomen. De vogelgriep (la peste aviaire) gooide roet in het eten.  Iemand in het dorp slachtte al zijn  kippen, de buurvrouw spande netten boven de ren. Wij schortten onze plannen op. Een jaar later was de vogelpest  vergeten, en konden wij weer mijmeren over kakelverse eieren. We schoven het project op de lange baan toen bleek dat we omringd worden door liefhebbers van kippenbouten:  roofvogels en vossen.

Mijn dorpsgenoten en ik kunnen vogels niet uit elkaar houden. Alle roofvogels heten hier une buse. Vorig jaar zag ik zo'n buse een duikvlucht nemen naar zijn lunch, een kip van de buren. En dat was dan maar één kip; een nachtelijk bezoek van de vos mondt uit in een ware slachtpartij. Vorig weekeinde was het weer zover, vertelde de buurvrouw. Wij hebben niets gehoord, zij heeft niets gehoord, maar van de twintig kippen en eenden zijn er nog maar drie in leven. Een aantal is meegenomen, de rest lag 's ochtends dood in het weitje.

De buurvrouw reageert altijd laconiek. Een vos moet ook eten, vindt ze. Ik gun de buse en de vos ook hun boutje, maar ik zou Truus, Trut en Eitje niet graag verminkt op het erf terugvinden. Het projet poule wordt vermoedelijk weer niets dit jaar.

Vide congel

Vanochtend werd ik gebeld door een van de vriendinnen. Of ik de 23ste beschikbaar ben, dan is de volgende soirée copines. Tuurlijk, een soirée copines wil ik niet missen. 'Le thème est vide congel', voegde ze eraan toe. Dat hoor ik niet goed, dacht ik. Zij belt altijd mobiel, halve zinnen vallen weg. Quoi? riep ik dus.

Niet erg beleefd in Frankrijk om alleen quoi te roepen, maar bij de copines mag dat. 'Vide congel'  herhaalde ze. Ik had het echt goed gehoord en verstaan; haar congélateur (vriezer) moet leeg. Een soort kliekjesavond uit de vriezer. Ik ging meteen in mijn hoofd na wat ik in de vriezer heb. Spruiten en boerenkool van deze winter uit de tuin; nog wat te droog uitgevallen broccoli en rode kool van afgelopen zomer - het regende zes weken niet, zelfs de waterput raakte leeg - de tomaten en paprika's zijn allang op. Er ligt nog een kwart bûche, overgebleven van kerstmis. En misschien een zakje vlees voor bourguignon.

Het water liep me niet in de mond zal ik maar zeggen.  Een lekkere maaltijd voor zeven personen ligt niet in mijn vriezer. Ik had bij wijze van spreken de nasmaak van broccoli nog in mijn mond toen de copine vertelde dat ze nu toch echt van die foie gras afwil.  Haar vriezer blijkt vol te liggen met heel andere etenswaren dan die van mij; zij heeft connecties. Haar broer heeft de grootste moestuin uit de omgeving. Diens vriendin houdt Limousin koeien en eenden.

Bij haar vide congel wordt het dus smullen. Ze heeft goede ingredienten en is een goeie kok; zij kookt in haar vrije tijd voor feesten en partijen. Ik kan bijna niet wachten tot de 23ste. O ja, voor ik het vergeet, zoals altijd moeten de copines verkleed komen. Roger kwam met een idee dat ik meteen overnam.  Ik ga als glaçon, ijsblokje.

Wassen neus

In Objat viel mijn oog op een reclamebord. Wat een leuke verrassing, volgens de poster kunnen we vliegen van Brive naar Amsterdam. Dat zou ik best eens kunnen doen, dacht ik nog tijdens het autoritje naar huis.

Tot nu toe was vliegen naar Nederland voor ons een mijl op zeven, we doen het dan ook nooit. Een vriend met een tweede huis hier in de buurt probeerde een keer de verbinding Rotterdam-Bergerac. De vlucht ging prima; daarna was hij met het openbaar vervoer nog tien uur onderweg. En goedkoop was het ook niet.

Thuis surfte ik vol verwachting naar de site van het vliegveldje ten zuiden van Brive, dat heel chic Brive Vallée de la Dordogne heet. Ik keek bij destinations, bestemmingen. Paris Orly, London City, Maastricht, Ajaccio. Heeft u Amsterdam zien staan? Ik ook niet. De rechtstreekse verbinding bestaat niet. De poster is een Wassen Neus.

Er komt wel een nieuwe verbinding, Brive-Maastricht van Ryanair. Maastricht? Is dat niet iets met een verdrag?  Te onbekend, moeten ze op het vliegveld van Brive hebben gedacht; we zetten gewoon in koeieletters Amsterdam en een foto van een gracht op de poster, en het komt helemaal goed. Behalve voor de mensen die naar Amsterdam willen dan;  als je naar Parijs gaat, land je ook niet graag in Marseille.

Omdat ik toch op internet zat ben ik gaan kijken hoe ik dan wel per vliegtuig op Schiphol kan komen.  Via  Parijs met Air France voor 417 euro. Mwah, dat vind ik iets te begrotelijk. Familieleden van me vliegen tussen Carcassonne en Charleroi voor 22 euro...

Ik kreeg op het web andere suggesties in de schoot geworpen: Toulouse-Amsterdam, Bergerac-Rotterdam en Limoges-Brussel. Deze laatste stemde me dan wel weer vrolijk. Eind april kan ik met Twin Jet voor 2.004 euro naar Brussel. Even dacht ik dat het een typefout was. Is het niet. Bij de KLM kost het 2.013 euro, past mooi bij dit jaar. En voor die prijs mag je tweemaal overstappen. Vertrek om 18.15 uur uit Limoges, aankomst de volgende ochtend om 10.45 uur in Brussel. Iemand belangstelling?

Ps. Voor de mensen die tussen Brive en Maastricht willen reizen: dat kan van 3 april tot eind oktober met Ryanair op woensdag en zondag. Een enkeltje kost 35 euro.

Accepte terre

Staan wij oog in oog met een vuilnisbelt? Ben non, wij kijken naar het terrein van iemand die ooit een bordje accepte terre heeft geplaatst.

De man die het stuk grond jaren geleden kocht wilde er een huis bouwen. Om onduidelijke redenen op het  laagste punt. De graafwerkzaamheden voor de fundering waren al in volle gang toen het ontzettend begon te regenen. De uitgegraven rechthoek werd een pierenbad. Toen de gemeente ook nog de bouwaanvraag afwees, had de eigenaar 'm natuurlijk zwaar hangen.

Vervolgens wilde hij begrijpelijk genoeg zijn terrein laten ophogen.Wanneer je hier in de omgeving veel grond nodig hebt, dan maak je een bord accepte terre (ik accepteer grond) en zet die aan de weg. Er is altijd wel iemand die aarde kwijt wil. Zo hebben wij de aangestampte aarde uit onze schuur gegraven en op zijn terrein gestort.

Dat was gewone aarde. Afval brengen we naar de déchetterie. Zo denkt niet iedereen er over. Pvc pijpen, bouwafval, verrot hout, het is een heuse dump geworden. Het bord accepte terre is allang weg, de stort gaat gewoon door; zelfs nu de eigenaar de toegang min of meer heeft afgesloten. Hij heeft ook een nieuw bordje geplaatst: chantier interdit au public. Bouwwerkzaamheden? Het is kennelijk een optimist.

De moraal van dit verhaal? Als je grond nodig hebt zet dan een telefoonnummer op het bord en houdt het terrein afgesloten; bedrijven die grond moeten afvoeren weten je te vinden; mensen die van hun zooi/gif/troep afwillen houd je buiten de deur.

Vogeltjes

We hangen altijd zaadbollen op voor de vogels, maar sinds de eksters die hebben ontdekt, gaan de bollen wel erg snel op. De eksters rukken er net zo lang aan totdat de hele bol op de grond valt en vliegen er dan mee weg, met plastic netje en al. De andere vogels hebben het nakijken, vandaar deze nieuwe vogel-McDo, vorig weekeinde in elkaar geflanst door man en zoon.

Een dakje tegen duiven en eksters, zij kunnen er niet landen. En een opstaand randje zodat het eten niet van het plateautje valt. Ik wil liever niet dat de vogels van de grond eten; dat heeft niets met hygiëne te maken; wel met overlevingskansen. Met alle katten in de buurt is landen in de tuin een hachelijke onderneming.

Chic huisje niet? En toen moest er nog eten worden geserveerd. Ik begon met een snee pain aux céréals (meergranenbrood) van de bakker. Bliefden ze niet. Daarna  had ik een lekkernij voor ze: sushirijst. Ik heb het zelfs in een bakje gedaan; ik leverde er nog net geen stokjes bij. De koolmezen, mussen en andere sijzen  - wij kennen vogelaars, hebben vogelboeken, maar bij ons beklijft het  niet, wij zijn zelden in staat een vogelsoort te herkennen  - lusten geen sushirijst.

Verwende krengen zijn het. Weet u wat ze niet versmaden? Walnoten. Ik had het kunnen weten, het zijn ten slotte Franse vogeltjes.

Chandeleur

De galettes des roi  zijn net op, de nieuwe fèves pronken in de kast en we hebben vandaag alweer een eetfeestje! Het is chandeleur. In Nederland Maria-Lichtmis, in Frankrijk crêpe-dag. In dit land wordt bij elk feestje gegeten, een uitzondering is ondenkbaar.

De folders van de supermarkten staan deze week  vol met pannenkoek-attributen. De Intermarché wijdt  wel zeven pagina's aan de chandeleur (het woord komt van chandelle, kaars). Het begint met melk, eieren en bloem, daar kan ik in komen.  En vervolgt met cider, witte rum en cointreau. Zou dat in het beslag gaan? Lallende kinderen aan tafel, van mij hoeft het niet.

En dan hebben we nog slagroom, bakpoeder en maizena; maizena? Ik zag gisteravond reclame op tv, het wordt gebruikt om flensjes luchtig te maken. En wat gaat er op die pannenkoeken? Als ik de folder volg, hebben we de keuze uit jam, speculoospasta en honing. Verbazingwekkend, de mensen die ik ken eten crêpes altijd met hazelnootpasta.

Speciale koekepannen voor flensjes zijn ook in de aanbieding. Ze hebben maar een heel klein opstaand randje. Ik kan er eerlijk gezegd niet mee overweg. Wie geen zin heeft zelf pannenkoeken te bakken kan ze ook kant-en-klaar kopen. Crêpes authentiques paysan Breton, geef het een mooie naam, lekker wordt het er niet van, weet ik uit ervaring...Een hartige crêpe noemen ze een galette. Je hebt ze uit de diepvries met ham en kaas en met ei. Bij de traiteur liggen zelfs galettes met boudin (bloedworst) of zalm. Brr. Wij houden het heel saai op geïmporteerde schenkstroop.

De folder van de supermarkt gaat een pagina verder naadloos over op het Chinese nieuwjaar. In de aanbieding onder meer Wok Thaï en een kit sushi. Ze moeten gedacht hebben: dat is ook ergens in het oosten.

Accent

Gisteren bonkte er iemand nogal hard op de deur. Meestal is dat de buurman die onze deurbel weigert te gebruiken. Vrolijk deed ik open; om oog in oog te staan met een mij onbekende man met een aktetas. De jaarlijkse  témoins de Jéhovah had ik een week eerder al afgepoeierd, die konden het niet zijn. Het bleek een verkoper van diepvriesgroenten. Enigszins vreemd in een dorp waar iedereen een grote moestuin heeft, maar goed.

Een halve seconde nadat ik bonjour had gezegd, reageerde hij met: "Ah! Vous comprennez pas le français." Ik heb een accent van hier tot ginder,  Fransen pikken me er al uit met één bonjour. Deze man leidde uit mijn buitenlandse accent af dat ik dus ook geen Frans begrijp.

Wat niet wegnam dat hij gewoon doorkletste. Hij vertelde dat hij net bij twee compatriotes van me was geweest en vertrouwde me toe dat ook zij geen woord Frans verstonden noch spraken. Nu zijn er geen landgenoten in het dorp, wel twee Engelsen. Er is niets mis met hun kennis van de Franse taal. Inwendig moest ik lachen om die twee, ze hadden natuurlijk net gedaan alsof, om deze groentenverkoper zo snel mogelijk af te wimpelen.

Ik had hetzelfde kunnen doen, maar was beledigd. Doe ik zo mijn best op de taal, oordeelt deze snijboon binnen twee seconden dat ik het allemaal niet begrijp. Ik knalde de deur niet dicht, maar vertelde dat ik uit Nederland kwam. Heel kinderachtig moest ik mijn Frans toch een beetje etaleren.  Zijn reactie deed wel de deur definitief dicht: "Ah, Pays-Bas. Alors, là-bas vous parlez allemand!"